အလွတ်ကန်ချက်တွင် ကစားသမားများပြုလုပ်သည့် အမှား ၇ ခု

အလွတ်ကန်ချက်တွင် ကစားသမားများပြုလုပ်သည့် အမှား ၇ ခု

အလွတ်ကန်ချက်ကို အောင်မြင်စွာကန်ရန် အဓိကအချက်မှာ အားအလွန်အကျွံသုံးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘောလုံး၏အလယ်ဗဟို၊ ခြေတင်နေရာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ချိန်ညှိမှုနှင့် ရည်ရွယ်ထားသောလမ်းကြောင်းကို တစ်ပြိုင်နက်ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘောလုံးကစားနည်းဆိုက်၏ ၂၀၂၆ လေ့လာချက်အရ အလွတ်ကန်ချက်အများစုတွင် ဂိုးသမားကို အံ့အားသင့်စေသောအချက်မှာ အမြန်နှုန်းထက် ဘောလုံးလမ်းကြောင်းပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဘောလုံးနှင့် ခြေတင်နေရာအကြား ၁၅ မှ ၂၅ စင်တီမီတာအကွာထားပြီး ပြေးဝင်ထောင့်ကို ၂၀ မှ ၃၅ ဒီဂရီအတွင်း ထိန်းချုပ်ခြင်းက အထောက်အကူပြုသည်။ နံရံအမြင့်၊ အကွာအဝေး၊ လေတိုက်နှုန်းနှင့် ဂိုးသမားရပ်နေရာကို မတွက်ချက်ဘဲ ကန်ခြင်းသည် “အားကောင်းရင် လုံလောက်ပြီ” ဆိုသော အမှားဟောင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အရင်ဆုံး ရည်မှန်းချက်ကိုရွေး၊ ထိတွေ့မည့်နေရာကိုသတ်မှတ်ပြီး အကြိမ်ကြိမ်တူညီစွာလေ့ကျင့်ပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

အနှစ်ချုပ်မှာ ဘာလဲ။

အလွတ်ကန်ချက်၏ အကောင်းဆုံးအခြေခံမှာ ပစ်မှတ်တစ်ခုတည်း၊ ပြေးဝင်ပုံတစ်မျိုးနှင့် ထိတွေ့ရာနေရာတစ်ခုကို ထပ်ခါတလဲလဲအသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ အကွာအဝေး ၁၈ မှ ၂၅ မီတာတွင် အပေါ်ပိုင်းလှည့်အားက နံရံကျော်ကန်ရာ၌ အသုံးဝင်ပြီး၊ ၂၅ မီတာကျော်လျှင် အားနှင့်လမ်းကြောင်းကို ပိုမိုညှိရသည်။ ဖီဖာ၏ ဘောလုံးစည်းမျဉ်းများ အရ အလွတ်ကန်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ဂိုးသွင်းနိုင်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကစားသမားများသည် ကန်မည့်နေရာမှ အနည်းဆုံး ၉.၁၅ မီတာအကွာတွင် ရှိရမည်။ ထို ၉.၁၅ မီတာသည် နံရံတည်ဆောက်ပုံ၊ ဂိုးမြင်ကွင်းနှင့် ကန်မည့်အချိန်ကို တိုက်ရိုက်သက်ရောက်စေသော တိကျသည့်အကွာအဝေးဖြစ်သည်။ နည်းပြတစ်ဦးက “အလွတ်ကန်ချက်သည် အားပြိုင်ပွဲမဟုတ်ဘဲ ထောင့်၊ အချိန်နှင့် ထိတွေ့မှုကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ရှင်းပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် လေ့ကျင့်ရာတွင် အောင်မြင်မှုကို ဂိုးဝင်၊ မဝင်တစ်ခုတည်းဖြင့် မတိုင်းဘဲ ဘောလုံးစတင်သွားသည့်လမ်းကြောင်းနှင့် အမြင့်ကိုပါ မှတ်တမ်းတင်သင့်သည်။

အခြေခံဘောလုံးကစားနည်းလမ်းညွှန်

အမှား ၁။ ဘောလုံးကို တိုက်ရိုက်အလယ်ဗဟိုကန်ခြင်း

ဘောလုံးအလယ်ဗဟိုကို တိုက်ရိုက်ကန်လျှင် လမ်းကြောင်းတည်ငြိမ်နိုင်သော်လည်း ဘေးလှည့်အားနည်းသဖြင့် ဂိုးသမားဖမ်းရန်လွယ်ကူသည်။ အလွတ်ကန်ချက်တွင် ဘောလုံး၏ ဘယ်ဘက်သို့မဟုတ် ညာဘက်ခြမ်းကို အနည်းငယ်ထိတွေ့ခြင်းက လှည့်အားဖန်တီးနိုင်ပြီး၊ ခြေဖျားဖြင့် မထိဘဲ ခြေဖဝါးအတွင်းပိုင်း၏ အလယ်ပိုင်းကိုအသုံးပြုခြင်းက ထိန်းချုပ်မှုကိုတိုးစေသည်။ သို့သော် လှည့်အားကို အလွန်အကျွံထည့်လျှင် ဘောလုံးသည် ဂိုးတိုင်အပြင်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်နိုင်သည်။ ပထမဆုံးလေ့ကျင့်မှုတွင် ဂိုးထောင့်ကို မရွေးသေးဘဲ အကွာအဝေး ၁၅ မီတာမှ ဘောလုံးကို ဘေးသို့ ၃၀ စင်တီမီတာခန့် လှည့်ထွက်စေရန် ကြိုးစားပါ။ ထိုနည်းက ခြေထောက်၏ ထိတွေ့ရာနေရာကို ခံစားနိုင်စေပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဂိုးထောင့်သို့ ရည်မှန်းရန် အခြေခံကောင်းပေးသည်။

အမှား ၂။ ပြေးဝင်ထောင့်ကို မထိန်းခြင်း

ပြေးဝင်ထောင့်သည် ကန်ချက်၏ အား၊ လှည့်အားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ချိန်ညှိမှုကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ တည့်တည့်ပြေးဝင်လျှင် အားပိုရနိုင်သော်လည်း ဘေးလှည့်အားနည်းတတ်ပြီး၊ အလွန်ကျယ်သောထောင့်ဖြင့် ဝင်လျှင် ခြေတင်နေရာမတည်ငြိမ်နိုင်ပါ။ များသောအားဖြင့် ၃ လှမ်းမှ ၅ လှမ်းအထိ ပြေးဝင်ပြီး ၂၀ မှ ၃၅ ဒီဂရီခန့် ထောင့်ထားခြင်းသည် စတင်လေ့ကျင့်သူများအတွက် ထိန်းချုပ်ရလွယ်သည်။ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ခြေတင်သည့်ခြေကို ဘောလုံးဘေး ၁၅ စင်တီမီတာခန့်တွင်ထားကာ ခြေဖျားကို ပစ်မှတ်ဘက်သို့ ညွှန်ပါ။ ခြေတင်ခြေက ပစ်မှတ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ လွဲနေပါက ကန်သည့်ခြေ၏ လှုပ်ရှားမှုမှန်ကန်နေသော်လည်း ဘောလုံးလမ်းကြောင်းက မတည်ငြိမ်နိုင်ပါ။

ဒီအချက်တွေကို လက်တွေ့အသုံးချရန် အောက်ပါအကြံပြုချက်ကို မှတ်ထားပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

ကစားသမားတွေက တကယ်ဘာကို မြင်ကြသလဲ။

ဂိုးရှေ့တွင် ရပ်နေသောကစားသမားသည် နံရံ၊ ဂိုးသမားနှင့် ဂိုးအတွင်းလွတ်နေရာကို တစ်ပြိုင်နက်မြင်ရသော်လည်း ကန်ချိန်တွင် အချက်အလက်အားလုံးကို လိုက်နာရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ကန်မတိုင်မီ “နံရံ၏ ဘယ်ဘက်၊ ညာဘက်၊ သို့မဟုတ် အပေါ်” ဟူသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကိုသာ သတ်မှတ်ပါ။ ဂိုးသမားသည် နံရံ၏နောက်ဘက်မှ ဘောလုံးထွက်မည့်အချိန်ကို ခန့်မှန်းရသဖြင့် ဘောလုံး၏ ပထမ ၅ မီတာလမ်းကြောင်းက အလွန်အရေးကြီးသည်။ အကွာအဝေး ၂၀ မီတာဝန်းကျင်တွင် ဘောလုံးကို နံရံအပေါ် ၁ မီတာခန့်ကျော်စေပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အောက်သို့ကျစေသော ကန်ချက်သည် သင့်တော်နိုင်သော်လည်း လေထုစိုထိုင်းမှု၊ ဘောလုံးဖိအားနှင့် မြက်ခင်းအခြေအနေများကြောင့် ရလဒ်ကွာခြားနိုင်သည်။ ဖီဖာ၏ ဘောလုံးနည်းပညာဆိုင်ရာအချက်အလက်များ သည် ဘောလုံး၏ အရွယ်အစားနှင့် ဖိအားကို စံသတ်မှတ်ထားသော်လည်း လေ့ကျင့်ကွင်းတိုင်း၏အခြေအနေမှာ တူညီမည်မဟုတ်ပါ။

သုံးသင့်သော နည်းလမ်း ၃ မျိုး

၁။ အပေါ်လှည့်အားကန်ချက် — ဘောလုံးအောက်ပိုင်းကို ခြေဖဝါးအပေါ်ပိုင်းဖြင့် ထိပြီး ခြေထောက်ကို ရှေ့သို့အပြည့်အဝ လိုက်ပါစေပါ။ နံရံကျော်ပြီး ဂိုးရှေ့တွင် အောက်သို့ကျစေရန် အသုံးဝင်သည်။

၂။ ဘေးလှည့်အားကန်ချက် — ဘောလုံး၏ ဘေးခြမ်းကို ခြေဖဝါးအတွင်းပိုင်းဖြင့် ထိကာ ခြေထောက်ကို ကိုယ်ခန္ဓာဖြတ်၍ လိုက်ပါစေပါ။ ဂိုးသမား၏ လက်လှမ်းမီရာမှ ဘောလုံးကို လွဲထွက်စေနိုင်သည်။

၃။ အားနည်းသည့် လျှို့ဝှက်ကန်ချက် — အားကိုလျှော့ပြီး ဘောလုံး၏ အောက်အလယ်ပိုင်းကို တိုတောင်းစွာထိပါ။ နံရံခုန်တက်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားသောအချိန်တွင် ဘောလုံးကို နံရံအောက်မှ ဖြတ်သွားစေရန် အသုံးချနိုင်သည်။

ထိုနည်းလမ်းများကို တစ်ပွဲတည်းတွင် အကြိမ်ကြိမ်မပြောင်းသင့်ပါ။ ပစ်မှတ်နှင့် အကွာအဝေးအလိုက် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသည့် ကန်ချက်တစ်မျိုးကို ရွေးပြီး အသင်းဖော်များနှင့် အချက်ပြစနစ်တစ်ခုထားပါ။ ဥပမာအားဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ခြင်းသည် နံရံကျော်ကန်ချက်၊ လက်တစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ညွှန်ခြင်းသည် ဖြတ်ပို့မည့်ကန်ချက်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သို့သော် အချက်ပြမှုကို ပြိုင်ဘက်များမြင်နိုင်သောကြောင့် ပွဲစဉ်အတွင်း အကြိမ်ကြိမ်မပြောင်းလဲဘဲ အချိန်အလိုက် ပြင်ဆင်သင့်သည်။

အရေးကြီးဆုံး အချက် ၃ ချက်က ဘာတွေလဲ။

အလွတ်ကန်ချက်၏ အောင်မြင်မှုကို အဓိကဆုံးဖြတ်သည့်အရာများမှာ ပစ်မှတ်ရွေးချယ်မှု၊ ခြေထောက်ထိတွေ့မှုနှင့် ပြန်လည်လေ့ကျင့်နိုင်သော လှုပ်ရှားမှုပုံစံတို့ဖြစ်သည်။ ပစ်မှတ်တစ်ခုကို သတ်မှတ်ပြီး ခြေတင်ခြေကို ဘောလုံးဘေး ၁၅ စင်တီမီတာခန့်တွင်ထားကာ ခြေဖျားကို ပစ်မှတ်ဘက်သို့ ညွှန်ပါ။ ပြီးနောက် ခြေဖဝါး၏ ဘယ်နေရာက ဘောလုံးကို ထိမည်ကို ကြိုတင်ဆုံးဖြတ်ပါ။ ထိုသုံးချက်ကို မပြောင်းလဲဘဲ လေ့ကျင့်နိုင်လျှင် အားကိုနောက်ပိုင်းတွင် ညှိရလွယ်ပြီး ကန်ချက်အမှားလည်း လျော့နည်းလာသည်။

၁။ ပစ်မှတ်ကို သေးငယ်စွာသတ်မှတ်ပါ

“ဂိုးထောင့်” ဟူသော ရည်မှန်းချက်သည် ကျယ်လွန်းသည်။ ဂိုးတိုင်နှင့် အပေါ်တန်းဆုံရာ၊ သို့မဟုတ် ဂိုးတိုင်အတွင်း ၄၀ စင်တီမီတာခန့်ရှိသည့် ဧရိယာတစ်ခုကို ရွေးပါ။ လေ့ကျင့်ရာတွင် ဂိုးအတွင်း အမှတ်အသား ၃ ခုထားပြီး ၁၀ ကြိမ်ကန်လျှင် မည်သည့်အမှတ်အသားကို ဘယ်နှကြိမ်ထိသလဲ မှတ်သားပါ။ ၁၀ ကြိမ်အနက် ၆ ကြိမ်အောက်သာ ပစ်မှတ်နီးစပ်လျှင် အားတိုးရန်မဟုတ်ဘဲ ပြေးဝင်ပုံနှင့် ခြေတင်နေရာကို ပြန်စစ်ရန်လိုသည်။ ဘောလုံးကစားနည်း၏ ပွဲစဉ်ခန့်မှန်းချက်များတွင်လည်း အလွတ်ကန်ချက်အရေအတွက်တစ်ခုတည်းထက် ဂိုးဧရိယာအတွင်း အန္တရာယ်ဖြစ်စေသောအလွတ်ကန်ချက်အချိုးကို ကြည့်ခြင်းက ပိုအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။

၂။ ခြေဖျားမဟုတ်ဘဲ ထိတွေ့မျက်နှာပြင်ကို ထိန်းပါ

ခြေဖျားဖြင့်ကန်ခြင်းသည် အားမြန်နိုင်သော်လည်း ဘောလုံးလမ်းကြောင်းနှင့် လှည့်အားကို ခန့်မှန်းရခက်သည်။ ဘောလုံးကို မြင့်မားစွာကန်လိုလျှင် အောက်ပိုင်းကိုထိပြီး ခြေထောက်ကို အပေါ်သို့ လိုက်ပါစေပါ။ ဘောလုံးကို တိကျစွာဘေးလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုလျှင် ခြေဖဝါးအတွင်းပိုင်း၏ ကျယ်ပြန့်သောမျက်နှာပြင်ကို အသုံးပြုပါ။ ကန်ပြီးနောက် ခြေထောက်ကို ချက်ချင်းရပ်လိုက်ခြင်းက ဘောလုံး၏အရှိန်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်သောကြောင့် ခြေထောက်လိုက်ပါမှုကို မမေ့ပါနှင့်။ အတွေ့အကြုံနည်းသူများအတွက် အားကို ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် စတင်ပြီး လမ်းကြောင်းမှန်လာမှ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တဖြည်းဖြည်းတိုးခြင်းက ပိုလုံခြုံသည်။

အဆင့်မြင့်အလွတ်ကန်ချက်နည်းဗျူဟာများ

၃။ လေ့ကျင့်မှတ်တမ်းထားပါ

လေ့ကျင့်မှုတိုင်းတွင် အကွာအဝေး၊ ပစ်မှတ်၊ ကန်သည့်ခြေ၊ ဘောလုံးလမ်းကြောင်းနှင့် အောင်မြင်မှုအရေအတွက်ကို မှတ်သားပါ။ ၂၀ မီတာအကွာမှ ၁၅ ကြိမ်ကန်ပြီး ဂိုးဘောင်အတွင်း ၉ ကြိမ်ဝင်ပါက ထိုအကွာအဝေးသည် လက်ရှိအတွက် သင့်တော်သောအခြေခံဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂိုးသွင်းနိုင်မှုကို တစ်ခုတည်းမကြည့်ဘဲ နံရံကျော်သွားမှု၊ ဂိုးသမားကာကွယ်ရခက်မှုနှင့် ဖြတ်ပို့ကန်ချက်အဖြစ် အကျိုးရှိမှုကိုပါ ခွဲခြားမှတ်သားသင့်သည်။ ဤသို့ပြုခြင်းက “ကောင်းတယ်ထင်တယ်” ဆိုသော မသေချာသည့်ခံစားချက်အစား အချက်အလက်ပေါ်မူတည်၍ ကန်ချက်ရွေးချယ်နိုင်စေသည်။

အလွတ်ကန်ချက်လေ့ကျင့်မှုကို ပိုမိုစနစ်တကျပြုလုပ်လိုပါက ဤနေရာမှ ဆက်လက်ကြည့်ရှုနိုင်ပါသည်။

ပိုမိုလေ့လာရန်

ဘယ်အခြေအနေတွေမှာ သတိထားရမလဲ။

အလွတ်ကန်ချက်နည်းလမ်းတစ်ခုသည် အကွာအဝေး၊ နံရံအရေအတွက်၊ လေထုနှင့် ပွဲအခြေအနေပြောင်းလဲသည့်အခါ အမြဲတမ်းတူညီစွာ အလုပ်မလုပ်နိုင်ပါ။ ၁၈ မီတာအောက်တွင် အားအလွန်အကျွံသုံးခြင်းက ဘောလုံးကို ဂိုးအပေါ်ကျော်စေနိုင်ပြီး၊ ၃၀ မီတာကျော်တွင် လှည့်အားတစ်ခုတည်းကို အားကိုးခြင်းက ဂိုးသမားထံသို့ ဘောလုံးနှေးကွေးစွာရောက်စေနိုင်သည်။ မိုးရေစိုသောကွင်းတွင် မြက်နှင့်ဘောလုံးကြား ပွတ်တိုက်မှုကွာခြားသဖြင့် မြေပြင်နိမ့်ကန်ချက်သည် ပိုမြန်နိုင်သော်လည်း ဘောလုံးခုန်မှုကို ခန့်မှန်းရခက်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် နံရံထဲမှ ကစားသမားတစ်ဦး ရှေ့တိုးလာခြင်း၊ ဂိုးသမားက နံရံ၏တစ်ဖက်ကို ရွှေ့ထားခြင်းနှင့် ဒိုင်လူကြီး၏ ဝီစီမပေးမီကန်ခြင်းတို့သည် ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ပွဲအတွင်း မမေ့သင့်သော စစ်ဆေးချက်

• ဘောလုံးတည်နေရာသည် သတ်မှတ်ထားသည့်နေရာမှ ရွေ့နေသလား။
• နံရံသည် ၉.၁၅ မီတာအကွာတွင် ရှိသလား။
• ဂိုးသမား၏ ရပ်နေရာနှင့် လွတ်နေသောဂိုးထောင့်သည် ဘယ်ဘက်တွင်လဲ။
• လေသည် ဘယ်ဘက်မှညာဘက်သို့ သို့မဟုတ် ရှေ့မှနောက်သို့ တိုက်နေသလား။
• တိုက်ရိုက်ကန်ခြင်းထက် အသင်းဖော်ထံ ဖြတ်ပို့ခြင်းက ပိုအန္တရာယ်ရှိစေမလား။

အထူးသဖြင့် နံရံအောက်မှ ဖြတ်ကန်ခြင်းသည် “လွယ်ကူသောလှည့်ကွက်” မဟုတ်ပါ။ ပြိုင်ဘက်ကစားသမားများ ခုန်မည်ဟု သေချာမှသာ အသုံးချသင့်ပြီး၊ နံရံမခုန်ပါက ဘောလုံးသည် သူတို့၏ခြေထောက်ကို တိုက်မိနိုင်သည်။ ကန်မည့်သူနှင့် အသင်းဖော်နှစ်ဦးသည် ကြိုတင်အချက်ပြထားရမည်။ ဒိုင်လူကြီးက ဝီစီလိုအပ်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားသောအခြေအနေတွင် ဝီစီမပေးမီ အမြန်ကန်ခြင်းသည် ပြန်ကန်ရန်လိုအပ်နိုင်သောကြောင့် စည်းမျဉ်းကို ဦးစားပေးပါ။

နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့ ဘာကိုရွေးသင့်လဲ။

အလွတ်ကန်ချက်တွင် အောင်မြင်လိုသူသည် အားအမြင့်ဆုံးကန်သူဖြစ်ရန်မလိုဘဲ တူညီသောလှုပ်ရှားမှုကို တိကျစွာပြန်လုပ်နိုင်သူဖြစ်ရမည်။ ၁၅ မှ ၂၅ မီတာအတွင်း ပစ်မှတ်၊ ပြေးဝင်ထောင့်နှင့် ထိတွေ့မျက်နှာပြင်ကို အရင်တည်ငြိမ်အောင်လေ့ကျင့်ပြီးမှ အပေါ်လှည့်အား၊ ဘေးလှည့်အားနှင့် နံရံအောက်ဖြတ်ကန်နည်းများကို ပေါင်းထည့်ပါ။ ဘောလုံးကစားနည်းသည် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းများ၊ အသင်းဗျူဟာများနှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်းများကို လေ့လာရာတွင်လည်း အလွတ်ကန်ချက်ကို သီးခြားအချက်အဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ပွဲစဉ်တစ်ခုလုံး၏ ဖိအားပေးမှုနှင့် ချိတ်ဆက်ကြည့်ရန် အကြံပြုထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကန်ချက်တိုင်းကို ဂိုးဖြစ်၊ မဖြစ်ဖြင့် မဆုံးဖြတ်ဘဲ ပစ်မှတ်နီးစပ်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်မှန်ကန်မှုကို တိုင်းတာပါ။ ထိုနည်းက စိတ်လှုပ်ရှားမှုထက် အချက်အလက်ကို ဦးစားပေးသော ကစားသမားတစ်ဦးဖြစ်လာစေမည်။

ဆက်လက်လေ့လာပြီး မိမိ၏ကန်ချက်အစီအစဉ်ကို စနစ်တကျတည်ဆောက်လိုပါက အောက်ပါလမ်းညွှန်ကို ဖတ်ရှုပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

မေး။ အလွတ်ကန်ချက်ဆိုတာ ဘာလဲ။

ဖြေ။ အလွတ်ကန်ချက်သည် ပြိုင်ဘက်ကစားသမား၏ ပြစ်ဒဏ်ကြောင့် ရရှိသော ဘောလုံးပြန်စတင်ကန်ခွင့်ဖြစ်သည်။ တိုက်ရိုက်အလွတ်ကန်ချက်တွင် ဘောလုံးသည် အခြားကစားသမားမထိဘဲ ဂိုးဝင်နိုင်သော်လည်း သွယ်ဝိုက်အလွတ်ကန်ချက်တွင် အခြားကစားသမားတစ်ဦး ထိတွေ့ပြီးမှသာ ဂိုးအဖြစ်မှတ်ယူနိုင်သည်။ ပြိုင်ဘက်များသည် ကန်မည့်နေရာမှ အနည်းဆုံး ၉.၁၅ မီတာအကွာတွင် နေရပြီး၊ ဒိုင်လူကြီး၏ညွှန်ကြားချက်ကို လိုက်နာရသည်။

မေး။ အလွတ်ကန်ချက်ကို ဘယ်လိုစတင်လေ့ကျင့်ရမလဲ။

ဖြေ။ အကွာအဝေး ၁၅ မီတာမှ စတင်ပြီး ပစ်မှတ်တစ်ခုသတ်မှတ်ကာ ၁၀ ကြိမ်မှ ၁၅ ကြိမ်အထိ တူညီသောပြေးဝင်ပုံဖြင့် ကန်ပါ။ အရင်ဆုံး ဘေးလှည့်အားမထည့်ဘဲ ခြေတင်နေရာနှင့် ဘောလုံးအလယ်ပိုင်းထိတွေ့မှုကို တည်ငြိမ်အောင်ပြုလုပ်ပါ။ ထို့နောက် အား ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းဖြင့် လေ့ကျင့်ပြီး လမ်းကြောင်းမှန်လာမှ အားကို တဖြည်းဖြည်းတိုးပါ။ လေ့ကျင့်မှတ်တမ်းတွင် ဂိုးဘောင်အတွင်းဝင်မှုနှင့် ပစ်မှတ်နီးစပ်မှုကို သီးခြားရေးမှတ်ပါ။

မေး။ ဘေးလှည့်အားကန်ချက်နှင့် အပေါ်လှည့်အားကန်ချက် ဘာကွာသလဲ။

ဖြေ။ ဘေးလှည့်အားကန်ချက်သည် ဘောလုံးကို ဘယ်ဘက်သို့မဟုတ် ညာဘက်သို့ လမ်းကြောင်းကွေးစေပြီး၊ အပေါ်လှည့်အားကန်ချက်သည် နံရံကျော်ပြီးနောက် ဘောလုံးကို အောက်သို့ကျစေသည်။ ဂိုးတိုင်ဘေးမှ လမ်းကြောင်းကွေးဝင်စေလိုလျှင် ဘေးလှည့်အားကို အသုံးပြုသင့်သည်။ နံရံအမြင့်ကို ကျော်ပြီး ဂိုးအောက်ထောင့်သို့ ကျစေလိုလျှင် အပေါ်လှည့်အားက ပိုသင့်တော်သည်။ ကန်သည့်ခြေ၏ ထိတွေ့ရာနေရာနှင့် ခြေထောက်လိုက်ပါမှုက ရလဒ်ကို အဓိကသတ်မှတ်သည်။

မေး။ အလွတ်ကန်ချက် မတိကျရင် ဘာကြောင့်လဲ။

ဖြေ။ အလွတ်ကန်ချက် မတိကျခြင်း၏ အများဆုံးအကြောင်းရင်းမှာ ခြေတင်နေရာလွဲခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်နောက်သို့လွန်ခြင်းနှင့် ပြေးဝင်ထောင့်မတူခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ဘောလုံးကို အမြင့်ကန်လိုက်လျှင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်ရှေ့သို့ထားပြီး၊ မြေပြင်နိမ့်ကန်လိုလျှင် ဘောလုံး၏အလယ်ဗဟိုကို ပိုမိုတိကျစွာထိပါ။ ဗီဒီယိုမှတ်တမ်းဖြင့် နောက်ဆုံးခြေလှမ်း၊ ခြေတင်ခြေနှင့် ခြေထောက်လိုက်ပါမှုကို စစ်ဆေးပါ။ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် နည်းလမ်းများစွာ မပြောင်းဘဲ ပြဿနာတစ်ခုချင်းစီ ပြင်ဆင်ပါ။

မေး။ အလွတ်ကန်ချက်က အခမဲ့လေ့ကျင့်နိုင်သလား။

ဖြေ။ ဟုတ်ကဲ့၊ ဘောလုံးတစ်လုံး၊ မြေပြင်ပြားသောနေရာနှင့် ပစ်မှတ်အမှတ်အသားတစ်ခုရှိလျှင် အခမဲ့လေ့ကျင့်နိုင်သည်။ သို့သော် ကွင်းအခြေအနေ၊ ဘောလုံးဖိအားနှင့် နံရံအတုပြုလုပ်ပုံတို့မတူပါက ပွဲအတွင်းရလဒ်ကွာခြားနိုင်သည်။ ၁၅ မီတာ၊ ၂၀ မီတာနှင့် ၂၅ မီတာအကွာများကို သီးခြားလေ့ကျင့်ပြီး အကွာအဝေးတစ်ခုစီတွင် ၁၀ ကြိမ်အနည်းဆုံး မှတ်တမ်းတင်ပါ။ လောင်းကစားဆိုင်ရာ ခန့်မှန်းချက်များကို အလွတ်ကန်ချက်တစ်ခုတည်းအပေါ် မူတည်မထားဘဲ အသင်းဖွဲ့စည်းပုံ၊ ကစားသမားစာရင်းနှင့် ပွဲအခြေအနေများကိုပါ သုံးသပ်သင့်သည်။

မေး။ အလွတ်ကန်ချက်က ပင်နယ်တီကန်ချက်နဲ့ တူသလား။

ဖြေ။ မတူပါ၊ အလွတ်ကန်ချက်တွင် နံရံ၊ အကွာအဝေးနှင့် လမ်းကြောင်းအမျိုးမျိုးပါဝင်သော်လည်း ပင်နယ်တီကန်ချက်တွင် ကန်သူနှင့် ဂိုးသမားအကြား ဆုံးဖြတ်မှုက ပိုတိုက်ရိုက်ဖြစ်သည်။ ပင်နယ်တီသည် ၁၁ မီတာအကွာမှ ကန်ရပြီး၊ အလွတ်ကန်ချက်သည် ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်ပွားရာနေရာအလိုက် အကွာအဝေးပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပင်နယ်တီတွင် ပစ်မှတ်နှင့် ဂိုးသမားလှုပ်ရှားမှုကို အာရုံစိုက်ရပြီး၊ အလွတ်ကန်ချက်တွင် နံရံနှင့် ဘောလုံးလှည့်အားကို ထပ်မံတွက်ချက်ရသည်။

ဘောလုံးပွဲစဉ်ခန့်မှန်းချက်နှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်းများ