ထိပ်တန်း ၃ ဂိုးသွင်းနည်း vs လှည့်ကွက်: ထိရောက်မှု

ထိပ်တန်း ၃ ဂိုးသွင်းနည်း vs လှည့်ကွက်: ထိရောက်မှု

ဘောလုံးဂိုးသွင်းရာတွင် နံပါတ်တစ်နည်းလမ်းမှာ ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် ထောင့်ကျဉ်းကို တိကျစွာပစ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၁ မီတာ ပင်နယ်တီအကွာအဝေး၊ ၉၀ မိနစ်ပွဲချိန်နှင့် FIFA သတ်မှတ်ထားသော ၇.၃၂ မီတာဂိုးတိုင်အကျယ်တို့က ဆုံးဖြတ်ချက်မြန်ဆန်မှုကို တောင်းဆိုသည်။ ဘောလုံးကစားနည်းဆိုက်တွင် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားအတွက် အသင်းဗျူဟာ၊ ကစားသမားစာရင်းအင်းနှင့် ပွဲစဉ်ခန့်မှန်းချက်များကိုလည်း ဆက်စပ်ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ အကောင်းဆုံးရလဒ်အတွက် အင်အားကိုသာ မလိုက်ဘဲ ထောင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်ဟန်နှင့် ဂိုးသမား၏နေရာကို တစ်ပြိုင်နက်ဖတ်ပါ။ ပထမဆုံးလေ့ကျင့်ရမည့်အရာမှာ ဂိုးဘေးထောင့်သို့ တိကျစွာပစ်နိုင်မှုဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်း ၃ နည်းလမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်မလား?

အောက်ပါအဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် အင်အားတစ်ခုတည်းကို မတိုင်းတာဘဲ တိကျမှု၊ ဆုံးဖြတ်ချိန်၊ အကွာအဝေးနှင့် ပွဲအခြေအနေအလိုက် အသုံးဝင်မှုကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ “အပြင်းဆုံးပစ်သူက အကောင်းဆုံးဂိုးသွင်းသူ” ဆိုသော အယူအဆသည် အနည်းငယ် ရိုးရှင်းလွန်းပါသည်။ ဂိုးတိုင်အကျယ် ၇.၃၂ မီတာရှိသော်လည်း ဂိုးသမား၏လက်လှမ်းမီရာကို ရှောင်ရန် လမ်းကြောင်းကို ပိုအရေးကြီးစွာ ရွေးချယ်ရသည်။

၁။ ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် ထောင့်ပစ်ခြင်း — အနီးနှင့် အလယ်အကွာအဝေးတွင် တိကျမှုအကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး စတင်လေ့လာသူများအတွက် အခြေခံနည်းကောင်းဖြစ်သည်။
၂။ ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းဖြင့် အင်အားပြင်းပစ်ခြင်း — ၁၈ ကိုက်ဧရိယာအပြင်ဘက်မှ အချိန်မပေးဘဲ ပစ်ရသောအခါ အသုံးဝင်သည်။
၃။ ခန္ဓာကိုယ်လှည့်၍ ကွေးပစ်ခြင်း — ဂိုးသမားနှင့် တိုက်ရိုက်မျဉ်းကြား အတားအဆီးရှိသည့်အခါ ထောင့်ပြောင်းပေးနိုင်သည်။

ဤအဆင့်များကို လေ့ကျင့်ရာတွင် တစ်ကြိမ်တည်းအတွင်း ပစ်ချက် ၁၀၀ ပြုလုပ်ခြင်းထက် အကွာအဝေး ၅ မီတာ၊ ၁၀ မီတာနှင့် ၁၆ မီတာဟူ၍ ခွဲခြားပြီး တစ်နေရာလျှင် ၂၀ ကြိမ်စီ လေ့ကျင့်ခြင်းက ပိုအသုံးဝင်သည်။ ဘောလုံးထိတွေ့သည့်နေရာ၊ ခြေထောက်ထောက်သည့်နေရာနှင့် ပစ်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ဆက်လက်ရွေ့လျားမှုကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ ထိုသို့မလုပ်ဘဲ “အားပိုထည့်ရင် ဝင်မယ်” ဟု ယူဆခြင်းသည် လေ့ကျင့်မှုမဟုတ်ဘဲ ကံစမ်းခြင်းသာ ဖြစ်တတ်ပါသည်။

အသေးစိတ်အခြေခံအတွက် အစပြုသူများအတွက် ဘောလုံးကစားနည်းလမ်းညွှန် ကိုလည်း ဖတ်နိုင်သည်။

လက်တွေ့လေ့ကျင့်မှု စတင်လိုပါက အောက်ပါအကြောင်းအရာကို ကြည့်ပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

နံပါတ် ၁ — ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် ထောင့်ပစ်ခြင်း

ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် ပစ်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးစုစုပေါင်းနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ခြေဖျားကို မြေပြင်နှင့် နီးကပ်စွာထားပြီး ဘောလုံး၏အလယ်မှ အနည်းငယ်ဘေးသို့ ထိစပ်စေပါက လမ်းကြောင်းကို ထိန်းချုပ်ရလွယ်သည်။ ခြေထောက်ထောက်သည့်အနေအထားကို ဘောလုံးဘေး ၁၅ မှ ၂၀ စင်တီမီတာအကွာတွင်ထားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို ပစ်မှတ်ဘက်သို့ အနည်းငယ်ညွှတ်ထားသင့်သည်။

အဓိကအကျိုးကျေးဇူးမှာ ဂိုးတိုင်၏ဘေးအောက်ထောင့်သို့ ပစ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အမြင့်ကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အားထားခြင်းထက် မြေပြင်နှင့် ၃၀ မှ ၆၀ စင်တီမီတာအတွင်း လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပါ။ ဂိုးသမားများသည် မြေပြင်အနီးမှ အမြန်သွားသောဘောလုံးကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်နည်းတတ်သော်လည်း ပစ်ချက်နှေးလျှင် ထောင့်ကောင်းခြင်းတစ်ခုတည်း မလုံလောက်ပါ။ ထို့ကြောင့် တိကျမှုနှင့် လွှတ်ချိန် နှစ်ခုကို တွဲလေ့ကျင့်ရသည်။

ဘောလုံးမထိမီ ဂိုးသမား၏ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကြား၊ ကိုယ်ခန္ဓာဘေးနှင့် အနီးဆုံးဂိုးတိုင်ကြားနေရာတို့ကို အမြန်ကြည့်ပါ။ ၂၀၂၂ ကာတာကမ္ဘာ့ဖလားကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ပြိုင်ပွဲများတွင် တိုက်စစ်မှူးများသည် ဂိုးသမား၏အနေအထားကို နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ဖတ်ပြီး ပစ်မှတ်ပြောင်းကြသည်။ FIFA ၏ ဘောလုံးစည်းမျဉ်းများ တွင် ဂိုးတိုင်အကျယ်နှင့် ကွင်းအတိုင်းအတာများကို တိတိကျကျ ဖော်ပြထားသောကြောင့် လေ့ကျင့်ကွင်းတွင်လည်း အမှန်တကယ်အရွယ်အစားနှင့် နီးစပ်အောင် သတ်မှတ်သင့်သည်။

နံပါတ် ၂ — အမြန်အသုံးချရန် ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းပစ်ချက်

ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းဖြင့် အင်အားပြင်းပစ်ခြင်းသည် အချိန်နည်းပြီး နေရာကျဉ်းသောအခြေအနေများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဂိုးရှေ့တွင် ခံစစ်ကစားသမားများ ပိတ်ဆို့နေချိန်၊ ဘောလုံးပြန်ကျလာချိန် သို့မဟုတ် တစ်ချက်ထိပြီး ချက်ချင်းပစ်ရချိန်တွင် ခြေထောက်အတွင်းဘက်ပစ်ချက်ထက် အမြန်တုံ့ပြန်နိုင်သည်။ သို့သော် ထိန်းချုပ်မှုနည်းသောကြောင့် ဂိုးတိုင်အပြင်ဘက်သို့ ပျံထွက်နိုင်ခြေ မြင့်သည်။

ဘောလုံးကို ခြေဖျားကြိုးချည်ရာအပေါ်ပိုင်းနှင့် ထိစေရန် ခြေကျင်းဝတ်ကို တင်းတင်းထားပါ။ ခြေထောက်ထောက်သည့်နေရာသည် ဘောလုံးဘေးတွင်သာ ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ဘောလုံးနောက်တွင် ရပ်ပါက ပစ်ချက်မြင့်တက်သွားတတ်သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဘောလုံးအပေါ်ဘက်သို့ အနည်းငယ်ချထားခြင်းက လမ်းကြောင်းမိုးပေါ်တက်ခြင်းကို လျော့စေသည်။ ဤနေရာတွင် အင်အားကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အသုံးမပြုဘဲ ၇၀ မှ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ထိန်းသုံးခြင်းက ပစ်မှတ်ပိုမိုတိကျစေတတ်သည်။

အထူးသဖြင့် ၁၆ မီတာမှ ၂၅ မီတာအတွင်း ပစ်ရသောအခါ ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းနည်းကို အတွင်းဘက်ပစ်ချက်နှင့် ပြောင်းလဲအသုံးပြုပါ။ နည်းလမ်းနှစ်ခုကို အတူတူမြင်သာအောင် လေ့ကျင့်ထားလျှင် ဂိုးသမားအနေဖြင့် ပစ်ချက်ကို ကြိုတင်ဖတ်ရခက်သည်။ ဒါပေမဲ့ ဘောလုံးကို မျက်စိမှ မလွှတ်ဘဲ ခေါင်းအလွန်ငုံ့ထားပါက အနီးကပ်ခံစစ်ကစားသမား၏ လှုပ်ရှားမှုကို မမြင်နိုင်ပါ။ အတွေ့အကြုံရှိသူများပင် ထိုအမှားကို ပြန်ပြန်လုပ်တတ်ကြသည်။

ဤနည်းနှင့်ပတ်သက်သော ခြေထောက်လှုပ်ရှားမှုများကို အဆင့်မြင့် ဘောလုံးပစ်ချက်နည်းစနစ်များ တွင် ထပ်မံလေ့လာနိုင်သည်။

နံပါတ် ၃ — အကောင်းဆုံးတန်ဖိုးရှိသော ကွေးပစ်ချက်

ကွေးပစ်ချက်သည် အင်အားအများဆုံးမလိုဘဲ လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲပေးနိုင်သောကြောင့် အခြေအနေမှန်တွင် အကျိုးရှိသည်။ ဘောလုံး၏ဘေးဘက်ကို ထိစပ်ပစ်ပါက လည်ပတ်မှုဖြစ်လာပြီး ဘောလုံးသည် တိုက်ရိုက်မျဉ်းမှ ကွေးထွက်နိုင်သည်။ ဂိုးသမားနှင့် ဘောလုံးကြားတွင် ခံစစ်ကစားသမားရှိခြင်း၊ ဂိုးတိုင်တစ်ဖက်ကို ဂိုးသမားက အလွန်စောင့်နေခြင်းတို့သည် ကွေးပစ်ရန် သင့်တော်သောအခြေအနေများဖြစ်သည်။

ကွေးပစ်ရာတွင် ခြေထောက်ထောက်သည့်နေရာကို ပစ်မှတ်နှင့် တိုက်ရိုက်မညှိဘဲ ဘောလုံးလမ်းကြောင်း၏ စတင်အချက်ဘက်သို့ အနည်းငယ်ရွှေ့ပါ။ ခြေကျင်းဝတ်ကို အလွန်လျော့ထားလျှင် လည်ပတ်မှုမတည်ငြိမ်ဘဲ ပစ်ချက်အင်အားကျသွားနိုင်သည်။ ဘောလုံး၏အလယ်မှ ၂ မှ ၅ စင်တီမီတာခန့် ဘေးဘက်ကို ထိစပ်ခြင်း၊ ပြီးနောက် ခြေထောက်ကို ပစ်မှတ်ဘက်သို့ ဆက်လက်လွှဲခြင်းက အခြေခံအချက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကွေးပစ်ချက်သည် နေရာကျဉ်းတွင် အလွန်အကျွံလေ့ကျင့်ရန် မသင့်ပါ။

လေ့ကျင့်ခန်းအတွက် ဂိုးတိုင်မှ ၁၈ မီတာအကွာတွင် ဘောလုံး ၁၅ လုံးထားပြီး ဘယ်ဘက်ထောင့် ၅ ကြိမ်၊ ညာဘက်ထောင့် ၅ ကြိမ်နှင့် အလယ်မှ အနည်းငယ်ဘေးသို့ ၅ ကြိမ် ပစ်ပါ။ ဝင်သွားသည့်အကြိမ်အရေအတွက်သာ မတွက်ဘဲ ပစ်ချက်စတင်ရာမှ ဂိုးလိုင်းဖြတ်ချိန်အထိ လမ်းကြောင်းကိုလည်း မှတ်သားပါ။ ဤအချက်သည် “လှည့်ကွက်ကောင်းရင် အလိုအလျောက်ဂိုးဝင်မယ်” ဆိုသော မှားယွင်းသည့်အယူအဆကို ပြင်ပေးသည်။ တိကျမှုမရှိသော ကွေးပစ်ချက်သည် ဂိုးသမားကို မလှည့်စားဘဲ ကိုယ့်အသင်း၏ တိုက်စစ်ကိုပင် ရပ်တန့်စေတတ်သည်။

သင့်အခြေအနေအတွက် မှန်ကန်သောနည်းကို ရွေးချယ်ရန် အောက်ပါအချက်များကို စစ်ဆေးပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်

ဘောလုံးဂိုးသွင်းနည်းများကို ဘယ်လိုအဆင့်သတ်မှတ်ထားသလဲ?

ဤအဆင့်သတ်မှတ်မှုတွင် တိကျမှု ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ပစ်ရန်လိုအပ်သောအချိန် ၂၅ ရာခိုင်နှုန်း၊ အကွာအဝေးအလိုက် အသုံးဝင်မှု ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် လေ့ကျင့်ရလွယ်ကူမှု ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း ထည့်သွင်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် အင်အားအများဆုံးနည်းသည် နံပါတ်တစ်မဖြစ်ဘဲ အခြေအနေအများစုတွင် ပြန်လည်အသုံးချနိုင်သော နည်းသည် အထက်ရောက်သည်။ ကိန်းဂဏန်းများသည် သင်တန်းစံနှုန်းတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရာတွင် အသုံးပြုသော လက်တွေ့အလေးချိန်များဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး စံနှုန်းဖြစ်သော တိကျမှုကို တိုင်းတာရာတွင် ဂိုးတိုင်ကို သုံးပိုင်းခွဲပါ။ ဘယ်ဘက်ထောင့်၊ ညာဘက်ထောင့်နှင့် ဂိုးသမားရပ်နေသော အလယ်ပိုင်းဟူ၍ ခွဲပြီး ပစ်ချက် ၃၀ အတွင်း ပစ်မှတ်ထိသည့်အကြိမ်ကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ ဒုတိယစံနှုန်းအတွက် ဘောလုံးကို ထိတွေ့သည့်အချိန်မှ လမ်းကြောင်းစတင်ချိန်အထိ အချိန်ကို မိုဘိုင်းဖုန်းဗီဒီယိုဖြင့် ပြန်ကြည့်နိုင်သည်။ ဤနည်းသည် “မြန်တယ်ထင်တယ်” ဆိုသော ခံစားချက်ထက် ပိုယုံကြည်ရသည်။

တတိယအချက်မှာ အကွာအဝေးဖြစ်သည်။ ၅ မီတာအတွင်း အတွင်းဘက်ပစ်ချက်၊ ၁၀ မှ ၁၆ မီတာအတွင်း အတွင်းဘက်နှင့် ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းပစ်ချက်၊ ၁၈ မီတာကျော်တွင် ကွေးပစ်ချက် သို့မဟုတ် အင်အားပြင်းပစ်ချက်တို့ကို ခွဲခြားစမ်းသပ်ပါ။ အမှန်တကယ်ပွဲတွင် အချိန်မလုံလောက်သောကြောင့် ခြေလှမ်း ၃ လှမ်းယူရမည့် ပုံစံကိုသာ လေ့ကျင့်ထားလျှင် အကျိုးမရှိပါ။ အနည်းဆုံး ခြေလှမ်း ၁ လှမ်း၊ ၂ လှမ်းနှင့် ၃ လှမ်းမှ ပစ်နိုင်အောင် ပြင်ဆင်ထားသင့်သည်။

FIFA ၏ ကမ္ဘာ့ဖလားပြိုင်ပွဲအချက်အလက်များ နှင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဘောလုံးအဖွဲ့ချုပ်၏ စည်းမျဉ်းများကို တိုက်ဆိုင်ကြည့်ခြင်းက ကွင်းအရွယ်အစားနှင့် ဂိုးအကွာအဝေးများကို မှန်ကန်စွာ နားလည်စေသည်။ FIFA ၏ လမ်းညွှန်သဘောထားအရ “ဂိမ်း၏ဥပဒေများသည် ကစားသမားအားလုံးအတွက် တူညီသော မျှတသောအခြေအနေကို ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်သည်” ဟု ဆိုထားသည်။ ထိုအချက်ကြောင့် လေ့ကျင့်ရာတွင် ဂိုးတိုင်သေးသေးနှင့် အကွာအဝေးမမှန်သော ပစ်မှတ်များကို အမြဲသုံးခြင်းကို ရှောင်ပါ။

လေ့ကျင့်မှုမှတ်တမ်းကို ပိုကောင်းအောင် ထိန်းချုပ်လိုပါက ရက်စွဲ၊ အကွာအဝေး၊ အသုံးပြုသည့်နည်း၊ ပစ်ချက်အရေအတွက်နှင့် ပစ်မှတ်ထိသည့်အကြိမ်တို့ကို ဇယားတစ်ခုတွင် ရေးပါ။ ၄ ပတ်ကြာပြီးနောက် ဘယ်နည်းက အမှန်တကယ်အကျိုးရှိသည်ကို မိမိဘာသာ မြင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဒေတာမရှိဘဲ နည်းလမ်းပြောင်းနေခြင်းသည် လေ့ကျင့်မှုထက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနောက်လိုက်ခြင်းနှင့် ပိုနီးစပ်ပါသည်။

သင် ဘယ်ဂိုးသွင်းနည်းကို ရွေးသင့်သလဲ?

စတင်သူများသည် ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် ပစ်ခြင်းကို ဦးစားပေးသင့်ပြီး အနီးကပ်တိုက်စစ်မှူးများသည် အမြန်ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းပစ်ချက်ကို ထည့်သွင်းသင့်သည်။ ဘေးတိုက်နေရာယူထားသော ကစားသမားများနှင့် ဖရီးကစ်ကန်သူများအတွက် ကွေးပစ်ချက်က ပိုတန်ဖိုးရှိသည်။ သို့သော် မည်သည့်နည်းကိုရွေးချယ်သည်ဖြစ်စေ ၁၆ ကိုက်ဧရိယာအတွင်း ဆုံးဖြတ်ချိန်နှင့် ဂိုးသမား၏အနေအထားကို ပထမဆုံးကြည့်ရမည်။

သင့်ကစားပုံကို အောက်ပါအတိုင်း ခွဲခြားပါ။

• ဂိုးရှေ့တွင် နေရာကျဉ်းပြီး အချိန်တိုသူ — ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းဖြင့် တစ်ချက်ထိပစ်ခြင်း။
• ဂိုးသမားနှင့် တစ်ဦးချင်းရင်ဆိုင်သူ — ခြေထောက်အတွင်းဘက်ဖြင့် ထောင့်ရွေးပစ်ခြင်း။
• ဘေးစောင်းအကွာအဝေးမှ ပစ်သူ — ကွေးပစ်ချက်ဖြင့် ဂိုးသမား၏ တိုက်ရိုက်မျဉ်းကို ကျော်ခြင်း။
• အင်အားကောင်းသော်လည်း တိကျမှုနည်းသူ — ပစ်အားလျှော့ပြီး ခြေထောက်ထောက်နေရာကို ပြန်ပြင်ခြင်း။
• ဂိုးသမားကို အမြဲကြည့်နေသူ — နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုကို ဖတ်ပြီး ပစ်မှတ်ပြောင်းခြင်း။

နောက်ထပ်နည်းဗျူဟာများအတွက် တိုက်စစ်မှူးနေရာယူမှုနှင့် အသင်းဗျူဟာ ကို ဖတ်ပါ။ ဘောလုံးကစားနည်း၏ ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားအကြောင်းအရာများတွင် အသင်းတစ်သင်း၏ ဂိုးသွင်းနှုန်း၊ ကစားသမားပုံစံနှင့် ခံစစ်တန်းအမြင့်တို့ကိုလည်း အတူတကွ ဆန်းစစ်ထားနိုင်သည်။

အထူးသဖြင့် ပင်နယ်တီကန်ရာတွင် အင်အားနှင့် လှည့်ကွက်ထက် သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်က ပိုအရေးကြီးသည်။ ၁၁ မီတာအကွာမှ ပစ်ရာတွင် ဘောလုံးနေရာ၊ အသက်ရှူပုံ၊ ခြေလှမ်းအရေအတွက်နှင့် နောက်ဆုံးကြည့်သည့်နေရာတို့ကို အမြဲတူအောင် လေ့ကျင့်ပါ။ ဂိုးသမားကို အလွန်ကြာကြာကြည့်ခြင်းက မိမိပစ်ချက်ကို မသေချာစေနိုင်သောကြောင့် ပစ်မှတ်ကို စောစောဆုံးဖြတ်ပြီး လုပ်ဆောင်ချက်ကို မပြောင်းလဲသင့်ပါ။

နောက်ဆုံးတွင် ဂိုးသွင်းခြင်းသည် ခြေထောက်နည်းစနစ်တစ်ခုတည်းမဟုတ်ပါ။ ဘောလုံးလက်ခံမည့် ပထမဆုံးထိတွေ့မှု၊ ခံစစ်ကစားသမားနှင့် အကွာအဝေး၊ ဂိုးသမား၏ ခြေလှမ်းနှင့် အသင်းဖော်၏ ဖြတ်တင်ပေးမှုတို့ ပေါင်းစပ်မှသာ အခွင့်အရေးကောင်း ဖြစ်လာသည်။ ပွဲမစမီ မိမိအသုံးပြုမည့်နည်း ၂ မျိုးကို ရွေးထားပြီး အခြေအနေအလိုက် ပြောင်းလဲသုံးပါ။ ယင်းသည် အင်အားကိုသာ အားကိုးသည့် ကစားသမားထက် ပိုတည်ငြိမ်သော ဂိုးသွင်းသူ ဖြစ်စေပါလိမ့်မည်။

သင့်လေ့ကျင့်မှုအစီအစဉ်ကို တိကျစွာ စတင်ရန် အောက်ပါအချက်ကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနိုင်သည်။

ပိုမိုလေ့လာရန်

အမေးများသော မေးခွန်းများ

မေးခွန်း: ဘောလုံးဂိုးသွင်းနည်းဆိုတာ ဘာလဲ?

အဖြေ: ဘောလုံးဂိုးသွင်းနည်းဆိုသည်မှာ ဘောလုံးကို ခြေထောက် သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်၏ခွင့်ပြုထားသောအစိတ်အပိုင်းဖြင့် ဂိုးစည်းကို ဖြတ်ကျော်စေရန် အသုံးပြုသည့် နည်းစနစ်များဖြစ်သည်။ အတွင်းဘက်ပစ်ခြင်း၊ ခြေဖျားအပေါ်ပိုင်းပစ်ခြင်းနှင့် ကွေးပစ်ခြင်းတို့သည် အခြေခံအုပ်စုသုံးခုဖြစ်သည်။ FIFA စည်းမျဉ်းအရ ဘောလုံးတစ်လုံးလုံးသည် ဂိုးတိုင်များအကြားရှိ ဂိုးစည်းကို ဖြတ်ကျော်မှသာ ဂိုးအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။

မေးခွန်း: ဘောလုံးကို တိကျစွာ ဂိုးသွင်းရန် ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ရမလဲ?

အဖြေ: ၅ မီတာ၊ ၁၀ မီတာနှင့် ၁၆ မီတာအကွာအဝေးများမှ ပစ်ချက်ကို အဆင့်လိုက်လေ့ကျင့်ပါ။ အကွာအဝေးတစ်ခုစီတွင် ပစ်ချက် ၂၀ ပြုလုပ်ပြီး ဂိုးထောင့်ထိသည့်အကြိမ်ကို မှတ်တမ်းတင်ပါ။ ခြေထောက်ထောက်နေရာသည် ဘောလုံးဘေး ၁၅ မှ ၂၀ စင်တီမီတာအတွင်းရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ပစ်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ဆက်လက်ရွေ့လျားမှုကို မရပ်တန့်ပါနှင့်။

မေးခွန်း: ခြေထောက်အတွင်းဘက်ပစ်ခြင်းနှင့် အင်အားပြင်းပစ်ခြင်း ဘာကွာသလဲ?

အဖြေ: ခြေထောက်အတွင်းဘက်ပစ်ခြင်းသည် တိကျမှုကို ဦးစားပေးပြီး အင်အားပြင်းပစ်ခြင်းသည် လမ်းကြောင်းအမြန်နှုန်းကို ဦးစားပေးသည်။ ပထမနည်းသည် တစ်ဦးချင်းရင်ဆိုင်မှုနှင့် ထောင့်ကျဉ်းပစ်ချက်များတွင် ကောင်းမွန်သည်။ ဒုတိယနည်းသည် ခံစစ်ကစားသမားများပိတ်နေချိန် သို့မဟုတ် ပြန်ကျလာသောဘောလုံးကို ချက်ချင်းပစ်ရချိန်တွင် အသုံးဝင်သော်လည်း အပြင်ထွက်နိုင်ခြေ ပိုများသည်။

မေးခွန်း: ဘောလုံးပစ်ချက် မဝင်ဘဲ အမြဲအပြင်ထွက်နေရင် ဘာလုပ်ရမလဲ?

အဖြေ: ပစ်ချက်အင်အားကို ၂၀ မှ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ပြီး ခြေထောက်ထောက်သည့်နေရာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အနေအထားကို စစ်ဆေးပါ။ ခေါင်းကို အလွန်နောက်လှန်ထားလျှင် ဘောလုံးမြင့်တက်သွားနိုင်ပြီး ခြေထောက်ထောက်နေရာက ဘောလုံးနောက်ဘက်ရောက်လျှင်လည်း အလားတူဖြစ်သည်။ မိုဘိုင်းဖုန်းဗီဒီယိုဖြင့် ဘေးဘက်မှ ပြန်ရိုက်ကူးကာ ပစ်ချက် ၁၀ ကြိမ်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

မေးခွန်း: ဂိုးသွင်းနည်းလေ့ကျင့်ရန် ပစ္စည်းများ ဘာတွေလိုအပ်သလဲ?

အဖြေ: အနည်းဆုံး ဘောလုံး ၅ လုံး၊ ဂိုးတိုင် သို့မဟုတ် ပစ်မှတ်ကွန်များ၊ အကွာအဝေးတိုင်းရန် တိပ်နှင့် မှတ်တမ်းရေးရန် စာရွက်တစ်ခု လိုအပ်သည်။ အပြည့်အဝဂိုးတိုင်မရှိပါက အကျယ် ၇.၃၂ မီတာနှင့် နီးစပ်အောင် အမှတ်အသားများထားပါ။ ခြေထောက်ကာကွယ်ပစ္စည်းနှင့် မြက်ခင်းအခြေအနေကိုလည်း စစ်ဆေးပြီး ဒဏ်ရာကာကွယ်ရေးကို ဦးစားပေးပါ။

မေးခွန်း: ကွေးပစ်ချက်ကို ဘယ်အချိန်မှာ အသုံးပြုသင့်သလဲ?

အဖြေ: ဂိုးသမားနှင့် ဘောလုံးကြားတွင် ခံစစ်ကစားသမားရှိပြီး တိုက်ရိုက်လမ်းကြောင်းကို ကျော်ရန်လိုသည့်အခါ ကွေးပစ်ချက်ကို အသုံးပြုသင့်သည်။ ဘောလုံး၏ဘေးဘက်ကို ထိစပ်ပြီး ခြေကျင်းဝတ်ကို တည်ငြိမ်စွာထားရမည်။ ၁၈ မီတာအကွာမှ စတင်လေ့ကျင့်ပြီး ပစ်ချက် ၁၅ ကြိမ်အတွင်း လမ်းကြောင်းတည်ငြိမ်မှသာ ပိုဝေးသောအကွာအဝေးသို့ တိုးပါ။

မေးခွန်း: ဂိုးသွင်းနည်းလေ့လာခြင်းကို အခမဲ့စတင်နိုင်သလား?

အဖြေ: အခမဲ့စတင်နိုင်ပြီး ဘောလုံးတစ်လုံး၊ နေရာလွတ်နှင့် ပစ်မှတ်အမှတ်အသားများသာ လိုအပ်သည်။ တစ်ပတ်လျှင် ၃ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ၃၀ မိနစ်ခန့် လေ့ကျင့်ပြီး အတွင်းဘက်ပစ်ချက် ၂၀ ကြိမ်၊ အင်အားပြင်းပစ်ချက် ၂၀ ကြိမ်နှင့် ကွေးပစ်ချက် ၁၅ ကြိမ် ပြုလုပ်ပါ။ မှတ်တမ်းများကို ၄ ပတ်ကြာ ထိန်းသိမ်းလျှင် မည်သည့်နည်းက မိမိအတွက် အထိရောက်ဆုံးဖြစ်သည်ကို သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အဓိကအချက်များကို ပြန်လည်စုစည်းပြီး လက်တွေ့လေ့ကျင့်မှု စတင်ရန် အောက်ပါနေရာမှ ဆက်လက်ဖတ်ရှုပါ။

ပိုမိုလေ့လာရန်